Witaj majowa jutrzenko,
Świeć naszej polskiej krainie,
Uczcimy ciebie piosenką,
Która w całej Polsce słynie.
Szanowni Państwo,
Odkąd sięgam pamięcią słowa Mazurka 3 Maja kojarzyły mi się nierozłącznie z początkiem tego pięknego, prawdziwie wiosennego miesiąca. Jednocześnie wyobraźnia zabierała mnie w romantyczną podróż do tamtych wspaniałych chwil naszych dziejów, gdy Polska stawała w pierwszym szeregu oświeconych państw dzierżąc pochodnię postępu.
Albowiem 3 maja 1791 r. był dla Polaków dniem wyjątkowym. Ustawa Rządowa uchwalona przez Sejm Czteroletni wprowadzała Rzeczpospolitą Obojga Narodów na drogę koniecznych do przetrwania polskiej państwowości reform. Zniesiono paraliżujące państwo liberum veto i wolną elekcję, ustanowiono dziedziczną monarchię konstytucyjną, wprowadzono monteskiuszowski trójpodział władzy. Położono także podwaliny pod stworzenie nowoczesnej administracji, silnej i sprawnej armii, naprawy skarbu państwa oraz poprawy sytuacji wszystkich warstw społeczeństwa. I chociaż obowiązywała tylko przez 14 miesięcy, była, bez wątpienia, wielkim osiągnięciem i powodem do dumy naszego narodu.
Mimo rozdarcia Rzeczypospolitej między zaborców, i wymazania jej z mapy świata dziedzictwo Konstytucji przetrwało, czyniąc zadość słowom Jana Nepomucena Zboińskiego „ Niech pokolenia pokoleniom podają pamiątkę dnia tego”, o czym pisał po upadku powstania listopadowego historyk Jan Woronicz: „Ustawa 3 maja nie zdołała odwrócić już rozbiorów, uratować niepodległości narodu, uratowała go wszakże pod względem wewnętrznej naprawy, uratowała od wiecznej zakały. Z zapałem powitał ją cały naród i po dziś dzień jest ona jedynym węzłem rozszarpanej Polski”.
Uchwalona ponad 230 lat temu Konstytucja jest dla nas wciąż wzorem cnót obywatelskich i społecznych oraz pewnym kierunkowskazem w budowaniu demokratycznego, praworządnego i silnego państwa, szanowanego na arenie międzynarodowej. Jest również doskonałą lekcją historii dla kolejnych pokoleń. Katarzyna II, bezwzględna władczyni Rosji, argumentowała, że interwencji po uchwaleniu Konstytucji i likwidacji Rzeczypospolitej dokonano, „nie tylko dla ugaszenia ostatniej iskry pożaru, który wybuchł w sąsiednim kraju, lecz także dla zapobieżenia, aby kiedykolwiek jeszcze z popiołów powstał nowy płomień „ Historia pokazała jak bardzo się myliła i jak bardzo mylą się kolejni dyktatorzy, nie doceniając siły umiłowania ojczyzny i wolności przez narody, które próbują podbić i zniewolić.
Szanowni Zebrani,
Przy okazji świąt patriotycznych, często mówimy o Ojczyźnie. Pamiętajmy, w lepszych i gorszych czasach, że Ojczyzna to nie jest tylko miejsce, w którym żyjemy. To również nasza scheda materialna i niematerialna, odziedziczona po przodkach, uświęcona krwią tych, dla których nigdy nie zginęła. To nasza historia, nasza tradycja i nasza kultura. Los nie szczędził nam burzliwych dziejów. Przetrwaliśmy dzięki mądrości naszych przodków, którzy z pokolenia na pokolenie przekazywali przywiązanie do tego co polskie. Dzisiaj jesteśmy im winni, aby otrzymane dziedzictwo niepodległej Ojczyzny zachować, pomnożyć i przekazać potomnym.
Kończąc chciałbym wszystkim Państwu życzyć radości świętowania rocznicy uchwalenia Konstytucji 3 Maja , płynącej z faktu, że to wielkie, ponadczasowe dzieło, będące natchnieniem i wzorem dla wielu innych narodów, zastało zrodzone przez polskiego ducha oraz polską myśl.
Wiwat Maj! 3 Maj!
